وى اعلام فرمود كه اقدام بارتكاب به آن چه نهى شده است ، قرار گرفتن در معرض معصيت خداوند و به خطر انداختن مقام و منزلت خويش است . پس حضرت آدم عليه السّلام اقدام به ارتكاب ممنوع كرد و اين اقدام با علم سابق خداوندى تطابق نمود . خداوند سبحان حضرت آدم عليه السّلام را پس از توبه بر زمين فرود آورد تا با نسل خود زمين را آباد و بوسيلهء او حجّت را براى بندگانش اقامه كند . خداوند متعال بندگان خود را پس از گرفتن آدم عليه السّلام از اين دنيا ، از دلائلى كه حجّت خداوندى را براى آنان تأكيد و تثبيت كند و ميان آن بندگان و معرفت خداوندى را بهم بپيوندد خالى نگذاشت ، بلكه بوسيلهء حجّتهائى از زبانهاى پيامبران برگزيده و حمل كنندهء امانتهاى رسالتش با آنان تجديد تعهّد مىفرمود . اين ابلاغ قرن بدنبال قرن ادامه يافت ، تا اين كه اين ابلاغها و رسالتها و حجّت خداوندى با پيامبر ما محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله تتميم شد و عذر و تهديد او [ در بارهء گناهكاران و معاصى ] به نهايت رسيد . ) مباحث مربوط به خلقت حضرت آدم عليه السّلام و تحوّل و روحى كه در انسانها دميده شده است و جريان ذهنها و انديشه‌ها و تركيب موجوديّت انسان از همسانها و اضداد و سجدهء فرشتگان به آدم عليه السّلام و موضوع خبر دادن خداوند به فرشتگان در بارهء خلقت آدم عليه السّلام و مقدارى مسائل مربوط به شيطان در اين جريان ، و جريان هبوط آن حضرت بر زمين و فلسفهء اختصاص بعضى از انسانها براى پيامبرى [ در مجلَّد دوم از صفحهء 124 تا صفحهء 175 ] مشروحا بررسى شده است ، به همين جهت در تفسير جملات فوق نيازى به تفصيل نديديم و اميدواريم مطالعه كنندگان و محقّقان ارجمند به مجلَّد مزبور مراجعه فرمايند در اين مبحث مطلبى را بطور مختصر در بارهء انطباق جريان حضرت آدم عليه السّلام در ارتكاب به خوردن گندم كه ممنوع شده بود ، بر علم سابق خداوندى متذكَّر مىشويم :